Menu

Gedreven poëzie en sterk ingeleefde zang

Source: Jos Schuring, Scènes

Wachten met Nynke Laverman met de natuur als partituur

Zangeres Nynke Laverman blijft op bewonderenswaardige wijze haar eigen koers varen. Haar vorige cd Alter nam ze op met de vermaarde Spaanse producer Javier Limon waarmee ze de flamenco toeliet in haar liederen. Op haar nieuwe thuis opgenomen plaat Wachter brengt Laverman een ode aan het wachten. Ze nam de cd op samen met haar man Sytze Pruiksma die piano, marimba en slagwerk bespeelt. 

De liedjes vertellen het verhaal van een meisje dat een relatie krijgt met een boswachter. Als hij op een dag verdwenen blijkt, begint ze een nieuw leven, wachten. Ze troost zich met herinneringen en laaft zich aan de natuur die zoals ze zelf zegt voor haar een partituur is. Op Oerol presenteert Laverman haar nieuwe plaat in een muziektheatervoorstelling in het kerkje van Midsland. Het decor is een merkwaardige kruising tussen een vogel en een bos, een creatie van Ekko de Bakker. Daarom heen staan piano, orgel, slagwerk, marimba en cymbaal, bespeeld door Pruiksma. Op cello horen we Geneviève Verhage. Laverman opent met een gedicht in het Fries. Daarna volgen liederen die door regisseur Titus Tiel Groenestege vernuftig met elkaar zijn verweven, zodat Wachter niet een concert is, maar een voorstelling, waarbij er dus geen gelegenheid om tussendoor te applaudisseren. Dat komt de voorstelling zeer ten goede.

Laverman leest, declameert en zingt intens over haar gevoelens tijdens het wachten dat ze als een nieuwe levensvervulling ervaart. De teksten overtuigen mij niet altijd, maar haar voordracht des te meer. In gedreven poëzie en sterk ingeleefde zang, maakt Laverman haar verhaal geloofwaardig.  De intensiteit van Lavermans zang en de fraaie arrangementen in de originele instrumentatie maken van Wachter een spannende voorstelling. Pruiksma sluipt over het podium van het ene naar het andere instrument. De verscheidenheid aan muzikale sferen is bijzonder. De cello speelt een grote rol, maar ook het hamerende pianowerk van Pruiksma geeft de krachtige zang van Laverman vaak extra dimensies. Maar de instrumentatie kan ook heel subtiel zijn, zoals in het nummer met de cymbaal. Bijzonder is dat Laverman in de ruim tien jaar dat zij actief is, een muzikaal zeer uitgebreid palet bestrijkt, maar altijd onmiddellijk herkenbaar is. Samen met een constante kwaliteit dwingt dat veel respect af.

Gedreven poëzie en sterk ingeleefde zang