Menu

Meeslepend. Technisch meesterlijk.

Source: Youetta Visser, CultuurpodiumOnline

Wachter is een prachtige afsluiting van Oerol 2016

Ach, dat is mooi. Als laatste voorstelling op Oerol 2016 zit Cultuurpodiumonline op zondag in de kerk, op Midsland, en luistert naar Nynke Laverman. Een sprookje over de liefde. 'Wêz wach, Wêz wachter, Wachter yn ferwûndering, Wachter yn bysûndering', zingt Laverman bij de weemoedige klanken van celliste Geneviève Verhage en Sytze Pruiksma op wel tien instrumenten. De geliefde leert wachten, niet op iets dat zal komen, maar op iets dat er al is. Dat zich uitstrekt voorbij haar leven en dat van haar minnaar. Wachten als een uil in de takken van een boom. Meedeinen met het bos. Op zijn (oud) Fries.

Het past prachtig bij Oerol, waarin Sense of Place centraal staat. Laverman stort zich gepassioneerd in haar teksten, soms verhaal dan weer lied. Meeslepend. Technisch meesterlijk. De twee andere muzikanten zijn het stel voor even, dat elkaar eerst met zichtbaar plezier het hof maakt en dan verliest. Al spelend. Op de grens tussen Oerol en de wal is het gemis voelbaar. Totdat de vrouw bedenkt dat ze niet wacht op zijn terugkeer, maar op het moment dat zij weer bij hem zal zijn. En dan zoekt ze en vindt ze hem. De uil kijkt van boven toe. Het is prachtige muziek die raakt. Een zucht wind in het gezicht, sommigen laten een traan. Misschien moeten wij ook op zoek. Niet wachten op de terugkeer van Oerol, maar naar de manier waarop we bij haar kunnen zijn. Ook aan wal.

Meeslepend. Technisch meesterlijk.