Menu

Boskûle

Yn beamme-earms beskûle
Yn beamme-earms beskûle
Boskûle
Wachtet
As oan in tried rjochtop stiet er 
Op syn iepenst alle sinnen spitst
Ferwachtet net
Wachtet
Slacht acht
Op jacht sûnder te jeien
Op wacht sûnder te kleien
Yn himsels en yn ’e wrâld
Stiet er krekt dêr wêr’t er is
Dêr wêr’t er is

Om my hinne mist
En mûzebiters oeral mûzebiters
Klokken dy’t de rokken opnimme 
Har ûngelikense skonken dronken  
Yn ’e rûnte swaaie it fertikje
Myn bidden oan te hearen
Myn bidden heech op tinne loft
Om in pypskoft in pypskoft

Wie tiid in plak
Koe ik dan wêze
Rêst fine as in bern
Yn memme-earms
De wizers wizer as myn winskjen
Witte better witte net fan letter
Net fan earder doe en moarn
Mar jouwe oan
Biede my in beat
De bonken foar in liet
O lit my dûnsje mei de mûle
Lit my sjonge as in ûle mei de oe 
Fan oerjefte oerjefte
Dan waard ik ien mei wa’t ik wie
Mei wa’t ik wie noch foar myn tiid

Yn beamme-earms beskûle
Yn beamme-earms beskûle
Boskûle
Wachtet
Ferachtet net mar
Slachtet twanggedachten
Goed en kwea mei sachte hân
Hâldt wacht by wat him leaf is
By wat úteinlik bliuwt
Beskermet wat der mear is
Beskermet wat him driuwt

O lit my dûnsje mei de mûle
Lit my gûle mei de oe fan 
Oerjefte oerjefte
Oan wat yn my beskûle leit
O boskûle boskûle
Hoe kom ik werom
Werom by wêr’t ik wei kom
Werom by wat ik net wit
Werom by wat ik mis
Wiis my it wiere wachtsjen
It libjen frij fan angst en langst 
Wiis my de dream de stream de stilte
Set it stil it tinken stil
Sjonge moat ik dûnsje
Dûnsje mei de mûle
Oant de jûn komt en de ûle    
Syn wjukken iepenslacht
My noeget yn ’e nacht

Hoefolle ûle bin ik
As ik op fierste grutte learzens
Troch de dei stap 
De koarste wei nei stelde doelen
Rin en stin by elke stroffelstien
It ôffinken fan lytse langsten 
De fonkjes fan ’e dei dy’t noait 
In goeie flam lit stean de boel 
Flink yn ’e fik sette sille
Hoefolle ûle bin ik
As ik net foarby dit libben 
Doar te tinken net foarby
Foarby mysels net grutter
Meitsje as in kop mei in ferstân 
Dat him graach stjoerman neamt 
It roer oernimt fan minder lûde stimmen
Dy’t freegje: wolst ien wêze
Of wolst íen wêze 

De wachter swijt
Wachtet
Oant de prater útpraat is
En earne komt dêr’t sjongen
Better liket foar de longen
Foar in libben yn it ljocht
Hy sjocht my oan

Hoefolle ûle bin ik
As ik mei fierste lange tonge
Fiskje nei betsjutting
Lippen linich bûch yn alle bochten
En de nocht om te beneamen
Neat en nimmen oerslacht
De wachter wachtet
Sjocht myn wrotten oan

Yn hokker wurden
Ferskûlet him it lok
Of wennet sy yn stilte
Yn ’e romte tusken klinkers yn
Ungrypber foar de tongeklap
It stimpel fan de stim
It ûngelok reewilliger
Lit him graach en breed útmjitte 
Raant as sûker op ’e tonge
Stoart him sûnder earst te freegjen
Yn in floed fan tûzen kleuren
Ut oer hiel de minskewrâld

Yn beamme-earms beskûle
Yn beamme-earms beskûle
Boskûle
Wachtet
As oan in tried rjochtop stiet er 
Op syn iepenst alle sinnen spitst
Ferwachtet net 
Wachtet
Slacht acht
Op jacht sûnder te jeien
Op wacht sûnder te kleien
Yn himsels en yn ’e wrâld
Stiet er krekt dêr wêr’t er is
Dêr wêr’t er is

Djip yn my beskûle
Djip yn my beskûle
Boskûle
Lit my dûnsje mei de mûle
Lit my sjonge mei de oe 
Fan oerjefte oerjefte
Wachter wol ik wêze
Fan langst en angsten frij
Wachter wol ik wêze
En ien wurde mei dy


Tawny owl

Hidden in the arms of trees
Hidden in the arms of trees
Tawny owl
Waits
Upright as if hanging from a thread
Wide awake all his senses sharp
He doesn’t expect
Waits
Takes heed
Hunting without rushing 
Watching without whining
Within himself and in the world
He stands exactly where he is
Where he is

Around me fog
And buzzards, buzzards everywhere
Clocks that roll up their sleeves
To twirl their uneven hands
Merrily round and round 
Refusing to hear my prayers
My prayers hovering in thin air 
For breathing space for breathing space

If time were a place
Could I then simply be
Find peace like a child
In a mother’s arms
The hands of the clock wiser than my wishes
Know better don’t know about later
Don’t know about earlier and tomorrow
But point the way
Offer me a beat
The bones for a song
O let me dance with my mouth
Let me sing like an owl hooting
Surrender surrender
Then I’d become one with who I once was
Who I was before my time

Hidden in the arms of trees
Hidden in the arms of trees
Tawny owl
Waits
Never condemns but
Gets rid of compulsions
Good and bad with a gentle touch
Watches over what he loves
The things that last
Protects what lies beyond
Protects what drives him on

O let me dance with my mouth
Let me cry in the fullness of 
Surrender surrender 
To what’s hidden inside me
O tawny owl tawny owl
How do I find my way back
Back to where I came from
Back to what I don’t know
Back to what I miss
Show me the way to true waiting
A life free of fear and longing
Show me the dream the cadence the silence
Stop my thoughts my busy thoughts
I must sing must dance
Dance with my mouth
Until evening comes and the owl
Opens its wings
Inviting me into the night

But how much of an owl am I 
When I barge through the day
In my seven-league boots
And take the shortcut to my goals
Sighing at every obstacle
Ticking off petty wishes
The daily flickering flames
That never cause a proper fire 
Or burn down what needs burning down
How much of an owl am I
If I daren’t think beyond
This life beyond
Beyond myself if I can’t let myself
Be bigger than a head with thoughts
That likes to think it calls the shots
And shuts down the quieter voices
Voices that ask: do you want to be someone
Or do you want to be one

The owl watches silently
Waits
Until the speaker has spoken
And reaches a place where singing
Seems better for the lungs
And for a life in the light
He looks at me

How much of an owl am I
When I fish for meaning
Through endless prattle
While easily bending and twisting my lips 
For the sake of finding words
For anything and everything
The guardian waits
Watches my struggles

In what words
Does happiness lie hidden
Or does it live in silence
In the spaces between vowels 
Eluding the clicking of the tongue
The stamp of the voice
Unhappiness is more obliging
Likes to make the most of itself
Melts on the tongue like sugar
And without first asking 
Pours itself out over the world of man
In a flood of colours

Hidden in the arms of trees
Hidden in the arms of trees
Tawny owl
Waits
Upright as if hanging from a thread
Wide awake all his senses sharp
He doesn’t expect
Waits
Takes heed
Hunting without rushing 
Watching without whining
Within himself and in the world
He stands exactly where he is
Where he is

Hidden deep inside me
Hidden deep inside me
Tawny owl
Let me dance with my mouth
Let me sing in the fullness 
Of surrender surrender
I want to be a guardian
Free of longing free of fears
I want to be a guardian
And become one with you

Nynke Laverman // English translation: Judith Wilkinson