Menu

Geen heimwee II

krakend vallen alle ramen dicht
het is de winter die statig
mijn land overvalt
ze ademt wit over daken
over klinkers en kanalen
en ik hou van dit land
in dit kraakwitte licht

en toch als het ijs dik genoeg is
en toch als de sneeuw me bedekt
en de schuifelende schemer
het leven even vertraagt
kan het gevoel me overvallen
dat ik me wil verdrinken
in de klaagzang van de Taag

rinkelende gitaren
overspoelen mijn gemoed
vanwaar dit huilen
este saudade
waarvandaan
en waar naartoe
dit is geen heimwee
want dat kan niet
mijn wieg stond in het noorden
niet vandaan
niet naartoe
niet van hier

zwijgend hijgen alle dijken uit
het is de regen die geregeld
mijn land overstelpt
ze rijgt de molens en de mensen
in grijzen aaneen
en ik hou van dit land
van dit eeuwig geruis

en toch als de regen me schoonspoelt
en toch als haar ritme me troost
en de roffelende druppels
de stilte verbannen
kan het gevoel me overstelpen
dat ik moet dansen
op veranda’s in Havana

rinkelende gitaren
overspoelen mijn gemoed
vanwaar dit huilen
este saudade
waarvandaan
en waar naartoe
zinderende milonga’s
overrompelen mijn bloed
hoe deze hartstocht
esta pasión
waarvandaan
en waar naartoe
dit is geen heimwee
want dat kan niet
mijn wieg stond in het noorden
niet vandaan
niet naartoe
niet van hier

maar wiens verlangen is dit
wiens herinnering
is het mijn ziel die
ooit in verre oorden
guitarradas hoorde
en van de fado zong
is het mijn ziel die
ooit in verre oorden
de tropenzon bekoorde
dansend op de Malecón
was het mijn ziel die
ooit in verre oorden
maar met mijn geboorte
plotseling terechtkwam
in het noorden

rinkelende gitaren
overspoelen mijn gemoed
vanwaar dit huilen
este saudade
waarvandaan
en waar naartoe
zinderende milonga’s
overrompelen mijn bloed
hoe deze hartstocht
esta pasión
waarvandaan
en waar naartoe
dit is geen heimwee
want dat kan niet
mijn wieg stond in het noorden
toch wil ik dansen
op veranda’s in Havana


Lyrics: Nynke Laverman // Music: Fernando Lameirinhas